Al­tı ki­şiy­le Mek­ke’ye ge­lip de Aka­be’de îman nû­ru ile şe­ref­le­nen Me­dî­ne­li­ler, bir son­ra­ki yıl on iki ki­şi ola­rak gel­di­ler. Bu­luş­ma yer­le­ri yi­ne Aka­be ol­du.

Al­lâh Ra­sû­lü -sal­lâl­lâ­hu aley­hi ve sel­lem-, ye­ni ge­len­le­ri de tev­hî­de dâ­vet et­ti. Ar­ka­daş­la­rın­dan İs­lâm’ın yü­ce­li­ği­ni ve gü­zel­li­ği­ni işi­tip Pey­gam­ber Efen­di­miz’in medh ü se­nâ­sı­nı din­le­yen di­ğer al­tı ki­şi de îmân et­ti­ler.

Aka­be gö­rüş­me­sin­den fark­lı ola­rak, bu se­fer­ki bu­luş­ma­da Var­lık Nû­ru’na bey’at edil­di. Me­dî­ne­li­ler, Al­lâh Ra­sû­lü -sal­lâl­lâ­hu aley­hi ve sel­lem-’in eli­ni tut­mak sû­re­tiy­le ilk bey’at­le­ri­ni ya­pıp söz ver­di­ler. Bu bey’at se­be­biy­le ikin­ci Aka­be gö­rüş­me­si­ne “Bi­rin­ci Aka­be Bey’ati” de­nil­miş­tir.

Bu bey’at­te Me­dî­ne­li­ler, Al­lâh Ra­sû­lü’ne şun­la­rı ta­ah­hüd et­ti­ler:

1. Al­lâh’a hiç­bir şe­kil­de şirk koş­ma­mak.

2. Hır­sız­lık yap­ma­mak.

3. Zi­nâ­ya (fuh­şa) yak­laş­ma­mak.

4. Kız ço­cuk­la­rı­nı di­ri di­ri göm­me­mek.

5. Kim­se­ye if­ti­râ et­me­mek.

6. Al­lâh’a ve Pey­gam­be­ri’ne ita­at­ten ay­rıl­ma­mak. (Bu­hâ­rî, Me­nâ­kı­bu’l-En­sâr, 43)

Me­dî­ne­li­le­rin bu ilk ta­ah­hü­dü, İs­lâm tâ­ri­hi için bir dö­nüm nok­ta­sı ol­du. Bu­nun­la Hi­caz ve bü­tün Ara­bis­tan’da hü­küm sür­mek­te olan şirk, zu­lüm ve kö­tü âdet­le­rin or­ta­dan kal­dı­rıl­ma­sı hu­sû­sun­da ahit ve­ril­miş olu­yor­du.