Haz­ret-i Pey­gam­ber’in için­de bu­lun­du­ğu ti­câ­ret ker­va­nı, Şam top­rak­la­rın­dan Bus­ra’ya var­mış­tı. Efen­di­miz -sal­lâl­lâ­hu aley­hi ve sel­lem-, Bus­ra çar­şı­sın­da, Râ­hip Nas­tû­ra’nın ma­nas­tı­rı ya­kın­la­rın­da­ki bir zey­tin ağa­cı­nın al­tın­da ko­nak­la­dı. Mey­se­re ile da­ha ön­ce­den ta­nış­mış olan Râ­hip Nas­tû­ra, Pey­gam­ber Efen­di­miz’e işâ­ret ede­rek:

“–Ey Mey­se­re! Şu ağa­cın al­tın­da­ki zât kim­dir?” di­ye sor­du.

Mey­se­re:

“–O, Ku­reyş ka­bî­le­sin­den bir zât­tır!” de­di.

Râ­hip:

“–Göz­le­rin­de bi­raz kır­mı­zı­lık var mı?” di­ye sor­du.

Mey­se­re:

“–Evet, göz­le­rin­de de­vam­lı kır­mı­zı­lık bu­lu­nur!” de­di.

Nas­tû­ra:

“–İş­te O, pey­gam­ber­le­rin so­nun­cu­su­dur! Ne olur­du, ben O’nun pey­gam­ber ola­rak gön­de­ri­le­ce­ği za­mâ­na eri­şe­bil­sey­dim!” de­di. (İbn-i Sa’d, I, 130-156; İbn-i Ke­sîr, el-Bi­dâ­ye, II, 297-298)

Ker­van Mek­ke’ye dön­mek üze­re Bus­ra’dan ay­rıl­dı. Mey­se­re, sı­ca­ğın şid­det­len­di­ği va­kit­ler­de iki me­le­ğin Pey­gam­ber Efen­di­miz’i göl­ge­le­di­ği­ne şâ­hit ol­du. Ne­tî­ce­de bü­yük bir kâr­la Mek­ke’ye dön­dü­ler.⁸⁵